عنوان فارسی: وابستگی به اشیای بیجان و مراقبت از کودکان در اوایل زندگی: یک مطالعه دوقلویی
عنوان انگلیسی: Attachment to inanimate objects and early childcare: A twin study
نویسندگان: Keren Fortuna, Liora Baor, Salomon Israel, Adi Abadi, Ariel Knafo
سال انتشار: ۲۰۱۴
موضوع: بررسی نقش ژنتیک و محیط در شکلگیری وابستگی کودکان به اشیای بیجان (مانند پتو یا عروسک) در سن پیشدبستانی
لینک مقاله: Frontiers
چکیده
این مطالعه نقش عوامل ژنتیکی و محیطی را در شکلگیری وابستگی کودکان به اشیای بیجان، مانند پتو یا عروسک، بررسی میکند. پژوهشگران از روش مطالعه دوقلوها استفاده کردند تا سهم ژنتیک و محیط را مشخص کنند. نمونه شامل بیش از ۱۰۰ جفت دوقلوی همسان و ناهمسان بود. اطلاعات مربوط به وابستگی به اشیای انتقالی و تجربیات مراقبت اولیه جمعآوری شد.
نتایج نشان داد که ژنتیک نقش مهمی در تمایل کودکان به اشیای بیجان دارد. با این حال، محیط مراقبت اولیه نیز تأثیر قابل توجهی دارد. کودکانی که زمان طولانیتری در مراقبت گروهی گذراندند یا تجربه متنوعتری از مراقبت اولیه داشتند، بیشتر احتمال داشت که به یک شیء امن وابسته شوند. این یافتهها نشان میدهد وابستگی به اشیا تنها یک پاسخ شخصی یا ژنتیکی نیست؛ بلکه تحت تأثیر تجربیات محیطی شکل میگیرد.
تفاوتهای فردی نیز مشاهده شد. برخی کودکان به شدت به یک شیء خاص وابسته میشدند، در حالی که برخی دیگر چنین نیاز روانی به امنیت از طریق اشیا را نشان نمیدادند. این تفاوتها عمدتاً با تفاوتهای ژنتیکی و ویژگیهای محیطی توضیح داده میشوند.
توضیحات
بسیاری از کودکان به اشیای خاصی مانند پتو، عروسک یا بالشت کوچک وابسته میشوند. پژوهشها نشان میدهد این رفتار طبیعی و سالم است. وابستگی به اشیا نقش مهمی در فرآیند استقلال و رشد عاطفی کودک دارد. در این مطالعه، بیش از ۱۱۰۰ جفت دوقلوی سه ساله طی دو سال تحت نظر قرار گرفتند تا دلایل شکلگیری این وابستگی بررسی شود. این اشیا، که دکتر وینیکات آنها را «اشیای انتقالی» نامیده است، نمادی از حضور والدین و منبعی برای امنیت روانی کودک هستند. وقتی کودک استقلال را تجربه میکند اما هنوز توانایی مقابله با ترس و اضطراب تنهایی ندارد، این اشیا نقش حمایت احساسی را ایفا میکنند. کودک با داشتن یک شیء آشنا، که بوی والدین یا حس آشنایی دارد، میتواند از آغوش والدین فاصله بگیرد و آرامش خود را حفظ کند.
وابستگی به اشیای انتقالی بخشی طبیعی و سالم از رشد عاطفی کودک است. این اشیا به کودک کمک میکنند تا به تدریج «مادر درونی» یا منبع داخلی آرامش خود را بسازد. والدین میتوانند با رفتار حمایتی و فراهم کردن فضای امن برای این اشیا، به کودک اجازه دهند بدون فشار یا اجبار از آنها برای تنظیم هیجانات خود استفاده کند.