چطور نورون‌های آینه‌ای همدلی کودکان را شکل می‌دهند؟

نورون‌های آینه‌ای فعال در کودکان هنگام مشاهده هیجانات دیگران

عنوان فارسی: بازتاب احساسات دیگران با همدلی و صلاحیت بین‌فردی در کودکان
عنوان انگلیسی: Mirroring others’ emotions relates to empathy and interpersonal competence in children
نویسندگان: Jennifer H. Pfeifer، Marco Iacoboni، John C. Mazziotta، Mirella Dapretto
سال انتشار: ۲۰۰۸
موضوع: نقش سیستم نورون آینه‌ای مغز کودکان در همدلی و تعاملات اجتماعی
لینک مقاله: نسخه کامل در PMC

چکیده مقاله

در پژوهش‌های اخیر، گروهی از محققان به دنبال پاسخ به این سؤال بودند که ریشه‌های همدلی کجاست و چگونه می‌توان آن را در کودکان تقویت کرد. آن‌ها از کودکان در موقعیت‌های هیجانی مختلف با تصویربرداری fMRI استفاده کردند تا فعالیت مغزشان را بررسی کنند. نتایج نشان داد بخش‌هایی از مغز شامل پیشانی، اینسولا و آمیگدالا دارای نورون‌های آینه‌ای هستند. این نورون‌ها مسئول درک هیجانات دیگران‌اند و هنگام مشاهده حالات هیجانی دیگران فعال می‌شوند.
سیستم نورون آینه‌ای (MNS) به عنوان یک مکانیسم عصبی برای درک احساسات، نیت‌ها و رفتار دیگران مطرح است. این پژوهش رابطه بین فعالیت MNS و دو شاخص اجتماعی، یعنی همدلی (empathy) و صلاحیت بین‌فردی (interpersonal competence)، را در کودکان بررسی کرده است.

توضیحات

نتایج نشان داد هرچه کودک با هیجانات دیگران آشناتر باشد، فعالیت نورون‌های آینه‌ای بیشتر و واکنش او همدلانه‌تر است. در مقابل، کودکانی که آشنایی کمتری با هیجانات دیگران دارند، هنگام مشاهده ناراحتی یا آسیب دیگران کمتر واکنش نشان می‌دهند. این موضوع توضیح می‌دهد چرا برخی کودکان هنگام زمین خوردن یا ناراحتی دیگران، کمک نمی‌کنند یا ابراز همدلی ندارند.
برای فعال‌تر کردن نورون‌های آینه‌ای می‌توان روش‌های زیر را استفاده کرد:
آشنایی با هیجانات: نمایش فیلم‌ها یا انیمیشن‌هایی مانند Inside Out و گفتگو درباره خشم، ترس، شادی و غم.
تمرین تقلید هیجانی: نمایش حالات هیجانی در آینه و خواستن از کودک که همان حالت را تقلید کند و نام هیجان را بیان کند، مانند عصبانیت یا تعجب.
تشویق به واکنش همدلانه: وقتی کودک شاهد ناراحتی یا نیاز دیگران است، تشویق شود به کمک برود و احساس خود را ابراز کند.
این تمرین‌ها به کودک کمک می‌کنند تا حالت‌های صورت و احساسات دیگران را بهتر بفهمد. همچنین همدلی و همدردی را تمرین می‌کند. به این ترتیب، آشنایی با هیجانات، تقلید فعالانه و واکنش همدلانه، مغز کودک را تربیت می‌کند تا با درک بیشتری نسبت به دیگران رفتار کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *